Willem Rudolfs

Willem Rudolfs (Wageningen, 13 februari 1886 - Epse, 20 februari 1959) was Nederlands geboren wetenschapper die zich specialiseerde in scheikunde, bacteriologie en civiele techniek. Ook werkte hij op het gebied van bodemchemie. Rudolfs volgde zijn opleiding aan de Universiteit van Illinois, het Pasteur-instituut in Parijs en Rutgers University, waar hij in 1921 zijn Ph.D. behaalde. De titel van zijn proefschrift was Experimential studies on sulfur oxidation by micro-organisms. Hij wordt erkend als een pionier op het gebied van sanitaire techniek en waterbeheer aan Rutgers University. Vanaf 1922 was hij verbonden aan het New Jersey Agricultural Experiment Station, waar hij leiding gaf aan onderzoek naar waterkwaliteit, afvalwater, industriële vervuiling en volksgezondheid. Zijn werk leidde tot aanzienlijke verbeteringen in afvalwaterbehandeling en volksgezondheidssystemen. Rudolfs werk als biochemicus in entomologie, over de aantrekkings- of afstotingskracht van stoffen op muggen, hielp de ontwikkeling van insectenvallen waarmee de grootte van muggenpopulaties op verschillende locaties kon worden gemeten. Hij onderzocht de muggenwerende werking van zalven, om zo de verspreiding van malaria te voorkomen. En hij bestudeerde uitgebreid de relaties tussen weersomstandigheden en muggengedrag. Van 1921 tot 1925 gaf Rudolfs les bij de faculteit Entomologie.

Een van zijn belangrijkste bijdragen was het onderzoek naar de overlevingsduur van ziekteverwekkende bacteriën, zoals tyfusbacillen, in water en afvalwater. Door nauwkeurige methoden te ontwikkelen om deze bacteriën te tellen, ontdekte Rudolfs dat ze meestal snel afsterven, maar dat onbehandeld afvalwater toch nog lange tijd ziekteverwekkers kan bevatten. Deze bevindingen ondersteunden het belang van effectieve zuivering. Hij ontwikkelde ook kostenbesparende methodes voor chlorering van afvalwater, waarbij bleek dat onder de juiste omstandigheden veel minder chloor nodig was dan eerder gedacht. Zijn bevindingen droegen bij aan betere volksgezondheid, hogere vastgoedwaarden en schonere rivieren. In 1929 werd Rudolfs door de Volkenbond geselecteerd om een internationale studie te doen naar water- en rioleringssystemen in Engeland, Nederland en Duitsland. Zijn bevindingen werden internationaal gepubliceerd en erkend.