Pieter Hendrik Schreuder

Pieter Hendrik Schreuder (Cocksdorp, 6 juli 1876 - Amersfoort, 13 maart 1947) was een Nederlandse onderwijzer die in de eerste helft van de twintigste eeuw een van de belangrijkste voorvechters van het buitengewoon onderwijs, nu speciaal onderwijs genoemd. Hij werd in 1902 in Den Haag benoemd als onderwijzer aan een klas voor 'achterlijke kinderen'. Zijn klas breidde zich uit tot een 'voorbeeldschool' voor het onderwijs aan leerlingen met een verstandelijke beperking. Hij zou zich als onderwijzer in verschillende functies zeer actief inzetten om de nieuwe onderwijssector Buitengewoon Onderwijs te realiseren. Zo werd hij bijvoorbeeld in 1910 voorzitter van de Vereeniging van Onderwijzers en Artsen werkzaam aan Inrichtingen voor onderwijs aan Achterlijke en Zenuwzwakke kinderen, richtte hij in 1911 de Vereeniging voor Spraakleraren op en in 1927 de Vereeniging voor Logopedie en Phoniatrie, alsmede in 1932 de Stichting voor Buitengewoon Onderwijs, de beroepsopleiding voor leerkrachten bij het buitengewoon onderwijs, nu Seminarium voor Orthopedagogiek.