Petrus Panken

Peter Norbertus Panken (Duizel, 1819 - Bergeijk, 1904) was een Noord-Brabantse schoolmeester en archeoloog. Als zodanig heeft hij een bijdrage geleverd aan de heemkunde van de Noord-Brabantse Kempen. Panken was de zoon van Joannis Baptista Panken, burgemeester van Duizel, en Antonia Willems. Beiden stammen uit families van dorpsnotabelen. De naam Panken is een verbastering van Sint-Pancratius. Evenals zijn vader, koos Peter voor het beroep van dorpsschoolmeester en ging in 1840 als zodanig aan de slag te Westerhoven. Dit bleek geen doorslaand succes, want in 1862 werd hij ontslagen en door de gemeente zelfs als incompetent en lui betiteld. Dit kan niet los worden gezien van het feit dat Panken door het gemeentebestuur werd onderbetaald, hetgeen hij met succes in een lang slepende procedure aanvocht. Panken won uiteindelijk, maar de onderlinge verhoudingen waren voorgoed getroubleerd. Zijn passie lag daarna bij de archeologie. Een van zijn activiteiten was het schrijven van een dagboek. Meer dan 2500 bladzijden heeft hij geschreven over zijn belevenissen. Voorts las hij veel, en vooral de lust tot onze vaderlandsche oudheden en voornamelijk tot die dezer omstreken bekroop hem. Vooral in urnenvelden was hij geïnteresseerd. Daarnaast maakte Panken lange voettochten door de Kempen, waarbij hij vooral belangstelling voor de historie toonde. Peter Norbertus Panken is ongehuwd gebleven. Op het 'In Memoriam' van Panken, vervaardigd door Jacques Cuijpers, is de naam van Panken in de Latijnse taal geschreven als "Petrus Norbertus Panken". De geboorte- en overlijdensakte van Panken tonen zijn naam als "Peter Norbertus Panken".