Marie Jacobus Johannes Exler

Marie Jacobus Johannes Exler (Schiedam, 28 februari 1882 – Amsterdam, 21 september 1939) was een Nederlands schrijver, voorvechter van de rechten van homoseksuelen en mede-oprichter van het Nederlandsch Wetenschappelijk Humanitair Komitee, astroloog, theosoof en kippenfokker. In 1911 publiceerde hij zijn enige (tendens)roman, Levensleed, met een voorwoord van de Duitse seksuoloog Magnus Hirschfeld, waarin hij een menslievende behandeling van homoseksuelen voorstond en de minachting voor hen aan de kaak stelde. De homoseksueel werd met medische argumenten voorgesteld als derde geslacht, naast vrouw en man. Levensleed werd gunstig besproken in het literaire tijdschrift Den Gulden Winckel. Enkele drukken en een vertaling in het Duits volgden. In 1913 werd Exler gekozen als afgevaardigde (Obmann) van het Duitse Wissenschaftlich-humanitäres Komitee van Hirschfeld, een eer die hij deelde met Jacob Schorer en Lucien von Römer, maar hij ontwikkelde geen activiteiten. Exler was wel actief als astroloog, handlezer en theosoof, schreef over het effect van de grote piramide van Gizeh op de nabije toekomst en trok horoscopen van zijn kippen. Hij werd begraven op de Algemene en Nieuwe Rooms Katholieke Begraafplaats van Bussum. Na zijn dood beweerde Greet Hofmans, die vlakbij de plek van het huisje van Exler in Hattem woonde, haar "doorgevingen" voor koningin Juliana te danken aan de geest van Exler.