Marcus van Blankenstein

Marcus van Blankenstein (Ouderkerk a/d IJssel, 13 juni 1880 – Den Haag, 18 september 1964) was een Nederlands journalist. Van Blankenstein groeide op in een orthodox joods gezin in Ouderkerk aan den IJssel. Zijn vader was slager. Marcus beschikte over intellectuele vaardigheden en ging naar het Gymnasium in Gouda. Van Blankenstein studeerde Nederlandse letteren aan de Universiteit Leiden en promoveerde daar in 1911. Hij begon zijn journalistieke carrière in 1906 bij de Nieuwe Rotterdamsche Courant en was van 1909 tot 1920 correspondent in Berlijn. Vooral in de Eerste Wereldoorlog spon de van oorsprong tot filoloog opgeleide Van Blankenstein vanuit zijn Berlijnse standplaats een netwerk aan contacten op het hoogste diplomatiek niveau. Dat netwerk, zijn afkomst uit een neutraal land en zijn werk voor een van de best geïnformeerde kranten in die tijd maakte hem geschikt om bij tijd en wijle een rol als diplomatieke boodschapper te spelen. Zo bracht hij in 1917 officiële boodschappen uit het revolutionaire Rusland over naar Duitsland. Bij de behandeling van het omstreden verdrag met België, dat tussen 1925 en 1927 Nederland in zijn greep hield, heeft hij zich sterk tegen dit verdrag verzet. Er was zelfs sprake van een ‘lobby’ van Van Blankenstein tegen het verdrag.