Gustav Cornelis Bremer

Gustav Cornelis Bremer, voor intimi Kees Bremer, tijdens zijn leven bekend als G.C. Bremer (Rotterdam, 7 juli 1880 – Arnhem, 14 augustus 1949), was een Nederlands architect en Rijksbouwmeester (1924-1945). Hij studeerde bouwkunde aan de Polytechnische School te Delft, waar hij in 1904 afzwaaide als ingenieur. Vanaf 1916 werkte Bremer voor de Dienst Landsgebouwen, vanaf 1923 de Rijksgebouwendienst. Bremer werd in 1924 hoofd van de afdeling nieuwbouw van de Rijksgebouwendienst, met de titel Rijksbouwmeester, hij bleef echter ondergeschikt aan het hoofd van de dienst, J.C.E. baron van Lynden (1887-1946), hetgeen conflicten opleverde. In de Tweede Wereldoorlog werd Nederland door Duitsland bezet (1940-1945) en kwamen ambtenaren onder zware druk te staan. Van Lynden nam in 1941 ontslag, zodat Bremer, die aanbleef, de leiding kreeg van de dienst. Na de bevrijding in mei 1945 werd Bremer nog bevestigd als hoofd van de dienst, maar kort daarna, in juli 1945, ging hij met pensioen.