Frans Evert Pieter Sandberg

Jhr. Frans Evert Pieter Sandberg (Kampen, 18 februari 1870 - Baarn, 11 augustus 1969) was een Nederlands civiel ingenieur en waterbouwkundige. Hij was de zoon van Jhr. Abraham Matthias Cornelis Sandberg, belastingontvanger en Sara Catharina Cicilia Evers. In 1895 is hij in Olst gehuld met de Heusdense burgemeestersdochter Maria Elisabeth Reinera jonkvrouwe van Suchtelen van de Haare. Hij volgt de opleiding voor civiel ingenieur aan de Polytechnische School te Delft en loopt stage in 1890 bij de aanleg van het Amsterdam-Rijnkanaal (het gedeelte Zeijlweg—Utrecht). Zijn vrouw is 4 juli -1916 in Arnhem overleden. In november 1920 is hij normaals getrouwd met Jacoba Johanna Maria Cornelia Agatha Hooft Graafland

In juli 1891 slaagt hij voor het diploma civiel ingenieur, waarna hij in januari 1892 aan de slag gaat bij Rijkswaterstaat bij het vergen van de Maasmond (aanleg Bergsche Maas). In 1896 is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van een verkeersbrug bij Heusden over de Bergsche Maas. Hij heeft hierover een artikel geschenen in De Ingenieur. In 1898 wordt hij arrondissementsingenieur in Maastricht. In 1908 wordt hij bevorderd tot ingenieur 1e klasse. Hij gaat naar Friesland, maar krijgt in 1911 het arrondissement Gorinchem onder zich. Op het PIARC congres in Londen van 1913 had hij een bijdrage over de regeling van het verkeer op de wegen tijdens sneeuw, ijzel of dooi. In 1915 wordt hij overgeplaatst naar Arnhem en het jaar daarop naar Den Haag. In 1917 wordt hij lid van de Examencommissie voor opzichter van den Rijkswaterstaat. In 1918 speelt hij een rol bij het vaststellen van de GVB1916 (gewapend betonvoorschriften). In 1918 wordt hij ook lid van de Ministeriële commissie voor hoogspanningsleidingen in de buitenlucht. Op 19 maart 1919 wordt hij bevorderd tot hoofdingenieur. In 1920 brengt hij op het 1e Nederlandse wegencongres een rapport uit over de dimesionering van straatwegen. Kort voor zijn pensioen heeft hij nog een overzicht samengesteld over tropische houtsoorten geschikt voor de waterbouw. Na zijn pensionering in mei 1923 werd hij wethouder in Baarn.