Augusta Peaux

Augusta Guerdina Peaux (Simonshaven, 2 november 1859 – Nijmegen, 23 februari 1944) was een Nederlands dichteres en vertaalster. Zij was van Franse afkomst (haar oudovergrootvader kwam uit Camarès, Frankrijk). Zij publiceerde de bundels Gedichten (Uitg. H.D. Tjeenk Willink & Zoon, Haarlem, 1918) en Nieuwe gedichten (1926). Ook werden er gedichten van haar gepubliceerd in tijdschriften zoals Eigen Haard, Zingende Vogels, De Vlaamsche School en Nederland. Als dichteres leefde zij in de schaduw van de meer bekende Tachtigers, onder wie de door haar bewonderde Hélène Swarth die haar werk apprecieerde. Peaux blonk uit in minutieuze impressionistische landschapsschilderingen waaraan zij een sombere, melancholieke ondertoon wist te geven. Hoewel een aantal van haar gedichten in bloemlezingen verschenen (onder meer Eenzaam kerkhof), heeft haar werk weinig aandacht gekregen. Peaux koos bewust voor een teruggetrokken leven. Ze ligt begraven op Rustoord in Nijmegen, graf W-0222. Haar naam staat niet op het graf.